Toen Nederland nog in de optimistsiche veronderstelling verkeerde dat Corona ons alleen maar via de tv zou bereiken, stond ik bij de Kamer van Koophandel om Strategic Friend te laten registreren. Het was 28 januari en twee weken eerder had ik besloten om te gaan starten als zelfstandig adviseur. De inschrijving ging vlot en bleek niet meer te behelzen dan het zetten van een paar handtekeningen.

Zo anders was het proces geweest dat ik had ondergaan om te komen tot mijn besluit. Dat proces had gevoeld als een marathon op flipflops. Het had niet veel gescheeld of de plannen voor Strategic Friend waren nooit verder gekomen dan mijn veilige schriftje en een kamertje in mijn hoofd. In mijn blog heb ik, in de context van andere verhalen, al eens wat gedeeld over de hardnekkige overtuigingen die hiermee te maken hebben.

Door te delen wat mij drijft en waarover ik mij verwonder, scherp ik mijn geest en ben ik meer in contact met mijn omgeving. Door persoonlijke ervaringen te delen, geeft ik het echte inkijkje in het hoofd van Strategic Friend. Meerdere lezers gaven mij in de afgelopen weken terug dat mijn blog wat bij hen heeft aangeraakt of aangewakkerd.

Uit de reacties die ik op ‘Drie maal drie is vijf’ mocht ontvangen, bleek dat onzekerheid en angst voor het falen veel mensen in de greep houdt. Hoeveel mooie plannen worden in de kiem gesmoord of komen niet uit de verf omdat de kritische stem het wint van de vrije geest? Zo zonde, weet ik nu uit eigen ervaring. Voor mij aanleiding om hier te delen hoe mijn kritische stemmen lange tijd de boventoon voerden en hoe Strategic Friend daar verandering in heeft gebracht.

Wat kan er ontstaan als de vrije geest de kritische stem weet te temmen?

Als Strategic Friend richt ik me op de vraag hoe organisaties zichzelf kunnen overtreffen en hun impact kunnen vergroten. Met mijn blik van buiten, analytisch vermogen en mijn brede interesse, kom ik snel tot de kern. Met een dosis humor en reflectie benoem ik wat mij opvalt en we gaan samen op zoek naar kansen en mogelijkheden. Lastige vragen ga ik niet uit de weg en mijn credo is: ‘Of we vinden een weg of we maken er één’.

Op vergelijkbare wijze spar ik met vrienden over vraagstukken die hen bezighouden. Geregeld word ik uitgenodigd om mee te denken over de meest uiteenlopende onderwerpen. Soms beschik ik over specifieke kennis van het onderwerp, maar vaak ook niet. Het is veelal niet de kennis die het verschil maakt in het gesprek, maar het zijn de open vragen, het snelle schakelen en het identificeren van kansen, die bepalend zijn voor de opbrengst.

Zo vanzelfsprekend als het voor mij is om met een onbevangen blik in gesprek te zijn met opdrachtgevers en mijn omgeving, zo anders was het tot voor kort als het mijn eigen plannen en ideeën betrof. De positieve en actiegerichte aanpak die tijdens mijn werk of aan de keukentafel bij die vriend of vriendin vanzelf verschijnt, verstopte zich maar al te graag zodra het om mijn persoonlijke vraagstukken ging.

Het zelfstandig ondernemerschap was een belangrijk terugkerend thema waarin dit tot uitdrukking kwam. Vol enthousiasme en overtuiging maakte ik plannen, maar dan kwam die stem opzetten die zei dat het maar de vraag was of het ging lukken. Twijfel en onzekerheid namen de plaats in van het enthousiasme, het vrije denken werd de nek omgedraaid en de actie bleef uit.

Begin 2020 besloot ik dat het anders moest. Niet omdat iemand het van me vroeg, maar omdat het kennelijk het moment was. Toen ik mij bijna weer had laten verleiden voor een functie in loondienst, viel het muntje dat ik een andere weg moest inslaan. Tijdens een sollicitatieprocedure voelde ik steeds meer weerstand ontstaan. Zonder te weten waardoor dit gevoel precies werd gevoed, sprak ik uit wat er gebeurde en ik bedankte voor de baan. Ik deed daarmee iets wat ik nog nooit eerder had gedaan.

Na afloop van het gesprek, stapte ik opgelucht in de auto. Al tijdens de rit naar huis werd duidelijk dat de comfortzone, waarin ik ruim 15 jaar succesvol was geweest, niet langer comfortabel bleek te zijn. Veelal was ik bezig geweest met goed doen in plaats van doen wat goed voelt. Vele jaren zat het een het ander niet in de weg, maar al enige tijd was dat niet meer het geval. Ik werd me er in één klap van bewust dat de veiligheid van een vast contract en de schouderklop van een tevreden baas, de gijzelaars van mijn ondernemersplannen waren geworden.

Niemand had er belang bij dat ik een andere afslag zou nemen, behalve ikzelf. De stem die zei dat deze te stap te risicovol was, negeerde ik en ik gaf ruimte aan het geluid dat ik laat horen als het om vraagstukken van anderen gaat. Het werd tijd om mijzelf eens een keer te overtreffen. De angst voor het falen maakte plaats voor actie en het zelfstandig ondernemerschap kreeg eindelijk een eerlijke kans.

Wat heeft het mij tot nu toe opgeleverd?

Er zijn nog geen vier maanden verstreken sinds de start van Strategic Friend en ondertussen heeft Corona de wereld op zijn kop gezet. Het virus heeft in zeer korte tijd veel angst voor de gezondheid en onzekerheid over de economie gebracht. Je zou kunnen zeggen dat ik geen slechter moment had kunnen kiezen om voor mijzelf te beginnen. Het feit dat ik met een grote glimlach op zaterdagavond nog aan mijn blog werk, bewijst dat er meer voor nodig is om mij van dit pad te krijgen.

Afgelopen periode heb ik benut om me verder te verdiepen in de richting en zichtbaarheid van Strategic Friend. In korte tijd ontstond Strategic Pen, waarbij mijn jongste zoon mij het laatste zetje gaf tussen twee happen ‘Pasta Carbonara‘. Per dag groeit het vertrouwen dat ik met Strategic Friend op de juiste weg zit. De positieve reacties en toekomstige opdrachten zijn een prachtige bonus, het feit dat ik dit pad eindelijk bewandel is de echte winst.

 

Op www.strategicfriend.com kun je meer lezen over Strategic Friend. Bellen, mailen, Zoomen of binnenkort een koffietje op een terras? Klik op deze link voor mijn contactgegevens. Ik ga graag met je in gesprek.